دلیل اصلی زنگ خطر کاذب دود این است: هنگامی که پارامترهای مختلف (مانند گرد و غبار، مه و غیره) در محیط تغییر زیادی می کنند، آشکارساز نمی تواند به طور خودکار تنظیم شود، و در نهایت یک زنگ خطر کاذب رخ خواهد داد.
در زیر به دلایل زنگ خطر کاذب دود از مرحله توسعه آشکارساز نگاه می کنیم:
نسل اول آشکارسازها یک آشکارساز «تک آستانه ای» است. حسگرهای دود و دما در آشکارساز وجود دارد. هنگامی که دما و غلظت دود بیش از یک مقدار خاص (آستانه) ، آن را می فرستد سوئیچ آتش سیگنال کنترل زنگ به کنترل کننده ؛
نسل دوم آشکارسازهای آنالوگ آشکارسازهای «چند آستانه ای» هستند. حسگرهای دود و دما در آشکارساز وجود دارد. هنگامی که دمای محیط و غلظت دود از مقدار خاصی (آستانه اول) تجاوز کند، سوئیچ به کنترل کننده فرستاده خواهد شد. سیگنال کنترل زنگ آتش هشدار زودهنگام را گزارش می کند، و زنگ خطر آتش سوزی زمانی گزارش می شود که آستانه دوم بیش از حد است.
اگرچه نرخ زنگ خطر کاذب آشکارساز نسل دوم تا حد زیادی کاهش می یابد، اما دقت آن به مقدار ثابتی در سخت افزار تنظیم شده است که در طول استفاده قابل تنظیم نیست و به راحتی تحت تأثیر محیط استفاده قرار می گیرد تا باعث ایجاد آلارم های کاذب آتش سوزی شود و آلارم های کاذب تجهیزات آتش نشانی را آغاز کند. اقدامات، باعث ضرر و زیان به کاربران می شود.
آشکارسازهای هوشمند نسل سوم نرخ زنگ خطر کاذب را تا حد زیادی کاهش داده اند. در شرایط عادی اساساً هیچ آلارم کاذبی وجود نخواهد داشت. آشکارساز هوشمند نسل سوم با یک CPU و مدار اکتساب داده ها تعبیه شده است که می تواند فرایند تغییر مداوم دما یا دود را زیر نظر داشته باشد، به طور خودکار با تغییرات زیست محیطی سازگار شود، و آلارم های کاذب ناشی از تغییرات سریع زیست محیطی را کاهش دهد.
