آیا آشکارساز دود شما گاز مونوکسید کربن را نیز تشخیص می دهد؟

Aug 29, 2024

پیام بگذارید

where should carbon monoxide alarms be located

هر خانه در سیاتل، واشنگتن، باید هم آشکارسازهای دود و هم آشکارسازهای مونوکسید کربن (CO) را در محل خود داشته باشد. چه در حال اجاره خانه خود باشید و چه اخیراً ساخت و سازهای موجود را خریداری کرده اید، مهم است که این دستگاه ها را بررسی کنید و عملکرد آنها را تأیید کنید. برخی از آشکارسازهای مونوکسید کربن واحدهای جداگانه و مستقلی هستند. برخی دیگر دارای طراحی ترکیبی و مفیدی هستند که به آنها امکان می دهد هم دود و هم گاز CO را تشخیص دهند. در زیر چندین نکته وجود دارد که به شما کمک می کند تعیین کنید که هر دستگاه چیست و چه کاری انجام می دهد و هر چند وقت یکبار نیاز به تجدید یا تعویض دارد.

قرار دادن در آشکارسازهای CO از اهمیت بالایی برخوردار است

مونوکسید کربن گازی بی رنگ و بی بو است که توسط هر وسیله سوخت سوز تولید می شود. تنفس این گاز می تواند باعث بروز تعدادی از علائم ناراحت کننده و فوق العاده خطرناک شود. همچنین به عنوان مسمومیت با مونوکسید کربن شناخته می شود، قرار گرفتن در معرض CO می تواند منجر به موارد زیر شود:

خستگی

ضعف عضلانی

گیجی

سردرد

حالت تهوع

استفراغ و سایر علائم ناراحتی معده

در صورت طولانی مدت، قرار گرفتن در معرض مونوکسید کربن نیز می تواند باعث بیهوشی افراد شود و در نهایت منجر به مرگ شود.

متأسفانه، اگرچه تمام وسایل گاز مونوکسید کربن که در داخل خانه‌ها نصب می‌شوند، برای انتشار گاز CO در فضای باز تخلیه می‌شوند، اما بیشتر آنها مقادیر ناچیزی از گازهای CO را در محیط زندگی منتشر می‌کنند. آشکارساز استاندارد CO در واقع به اندازه کافی حساس است تا مقادیر بسیار کمی از این گاز را دریافت کند. به این ترتیب، به ندرت می‌توانید یک آشکارساز CO یا یک آشکارساز دود و CO ترکیبی را پیدا کنید که مستقیماً در نزدیکی هر دستگاه تولیدکننده CO نصب شده باشد. هر آشکارساز مونوکسید کربن شعاع مشخص شده خود را برای نصب در این مناطق دارد. به عنوان مثال، بسیاری از تولید کنندگان پیشنهاد می کنند که آشکارسازهای CO را حداقل در فاصله 9 تا 15 فوتی از وسایل خاص در همه طرف نصب کنند. این الزامات نصب برای جلوگیری از هشدارهای کاذب و جلوگیری از حذف ساده این محافظ‌ها به دلیل مزاحمت توسط صاحبان خانه در نظر گرفته شده است.

با درک این موضوع که همه سوخت‌ها هنگام سوزاندن CO تولید می‌کنند، اگر دستگاهی درست در نزدیکی هر وسیله سوخت‌سوز نصب کرده‌اید، یا یک آشکارساز دود یا یک آشکارساز CO است که به‌درستی در آن قرار داده شده و باید جابه‌جا شود.

هشدار دود سیمی سخت

بسیاری از خانه‌های جدیدتر سیاتل دارای هشدار دود با سیم سخت هستند. این دستگاه ها هم باتری و هم سیم کشی برق دارند تا آنها را روشن نگه دارد. اگر منبع برق اصلی خانه مختل شود و هیچ ژنراتور آماده به کار در محل نباشد، باتری های این واحدها آنها را حفظ می کنند.

هشدارهای دود سیمی سخت در سقف یا بالای دیوارهای خانه یافت می شود. سازندگان معمولاً این واحدها را در اتاق خواب ها، در راهروهای نزدیک ورودی اتاق خواب و روی سقف در قسمت های مشترک مانند آشپزخانه و اتاق نشیمن قرار می دهند. آنها همچنین می توانند در مناطق زیر شیروانی و گاراژ باشند. به ندرت حروف یا علامت های قابل مشاهده دیگری روی جلد آنها وجود دارد. آشکارسازهای دود سیمی سخت دارای روکش‌های پلاستیکی ساده هستند و ممکن است دارای برجسته‌های قابل مشاهده باشند یا نداشته باشند.

آشکارسازهای دود با باتری و جایی که آنها را پیدا خواهید کرد

در ساختمان‌های قدیمی، بیشتر آشکارسازهای دود کاملاً با باتری کار می‌کنند. محل نصب این واحدها در نهایت به آگاهی و انطباق مالک ملک فردی بستگی دارد. احتمالاً این واحدها را در بالای دیوار یا سقف راهروها و اتاق خواب ها خواهید یافت. به منظور جلوگیری از هشدارهای کاذب، آشکارسازهای دود با باتری بیشتر در راهروهایی که به آشپزخانه‌ها نزدیک هستند نصب می‌شوند تا خود آشپزخانه.

آشکارسازهای CO و جایی که آنها را پیدا خواهید کرد

آلارم CO می تواند در هر نقطه از خانه باشد. با این حال، هنگامی که آنها به درستی نصب شوند، خیلی به وسایل سوخت سوز نزدیک نخواهند شد. شما نباید در نزدیکی کوره، اجاق گاز یا خشک کن گاز خود، یک آشکارساز CO یا یک آشکارساز ترکیبی CO و دود داشته باشید. این واحدها در هر راهرو و اتاق خواب و یا در هر راهرویی که مستقیماً به اتاق خواب نزدیک است مورد نیاز است. برخلاف آشکارسازهای دود، آشکارسازهای مونوکسید کربن به وضوح برچسب گذاری شده اند. اگر مطمئن نیستید که کدام نوع آشکارساز در راهروی شما وجود دارد، یک چهارپایه بردارید، دستگاه را از پایه آن جدا کنید و سپس برچسب پشت آن را بخوانید.

آشکارسازهای جانبی

اگر به تازگی ساخت و ساز موجود را خریداری کرده اید و دو آشکارساز دارید که در کنار هم نصب شده اند، به طور خودکار فرض نکنید که یکی از این واحدها برای تشخیص گاز CO در نظر گرفته شده است. اگرچه به احتمال زیاد این مورد وجود دارد، اما مواقعی نیز وجود دارد که آشکارسازهای دود جدید به سادگی در کنار آشکارسازهای دود قدیمی که دیگر کار نمی کنند یا منسوخ شده اند نصب می شوند. به خاطر زیبایی شناسی داخل ساختمان و رفع هرگونه سردرگمی، همیشه بهتر است آشکارسازهای دود غیر کارآمد را حذف کنید. از فضای موجود می توان برای نصب یک آشکارساز CO مستقل به جای آن استفاده کرد.

آشکارسازهای کربن دی اکسید کم دیوار

هم خانه‌های قدیمی‌تر و هم خانه‌های کاملاً جدید در منطقه سیاتل می‌توانند آشکارسازهای CO2 را با نصب کم داشته باشند که در فاصله یک تا دو فوتی از کف روی دیوار نصب می‌شوند. این واحدها اغلب شکل مستطیلی دارند و معمولاً در دو طرف جلو و پشت خود به وضوح برچسب گذاری می شوند. اطلاعات چاپ شده بر روی آشکارسازهای CO شامل تاریخ ساخت، طول عمر مورد انتظار و بهترین زمانبندی برای تعویض باتری آنها خواهد بود.

دتکتورهای ترکیبی دود و آلارم CO

استفاده از آشکارسازهای ترکیبی دود و مونوکسید کربن چندین مزیت آشکار دارد. مهمترین آنها این است که دستگاه های بسیار کمتری برای نگهداری خواهید داشت. واحدهای ترکیبی فضای کمتری را اشغال می کنند و همچنین تأثیر بسیار کمتری بر زیبایی فضای داخلی دارند.

با این حال، اگرچه هم آشکارسازهای CO و هم آشکارسازهای دود باید در اتاق‌های خواب جداگانه (یا درست در ورودی آن‌ها) و در راهروها و سایر مکان‌های مشترک باشند، مکان صحیح این واحدها در سراسر تخته یکسان نیست. مناطقی از خانه وجود دارد که ممکن است به تشخیص دود نیاز باشد اما شعاع های اختصاص داده شده برای نصب آشکارساز CO بسیار کوچک است. به عنوان مثال، اگر گاراژ شما دارای خطر آتش سوزی است که در فاصله 8 تا 10 فوتی کوره شما قرار دارد، داشتن یک آشکارساز دود در این منطقه ایده آل نخواهد بود. حتی قرار دادن یک آشکارساز ترکیبی می تواند به هشدارهای کاذب آزاردهنده برای گاز CO منجر شود.

مکان هایی با دو مورد نیاز

برای برآورده ساختن الزامات تشخیص دود و تشخیص مونوکسید کربن در راهروها و اتاق خواب ها، بسیاری از سازندگان واحدهای ترکیبی را در این مناطق نصب می کنند که هم سیم کشی و هم با باتری کار می کنند. برای تأیید اینکه دستگاه شما قادر به تشخیص خطرات داخل ساختمان است، به علائم روی صفحه و سمت عقب آن نگاه کنید. آلارم های CO و آلارم های ترکیبی CO همیشه به وضوح برچسب گذاری می شوند، حتی اگر بسیاری از آشکارسازهای دود اینگونه نیستند.

راه دیگر برای بررسی اینکه آیا دستگاه‌های شما می‌توانند هم گاز CO و هم دود را تشخیص دهند، فشار دادن دکمه‌های تست آن‌ها است. واحدهای مدرن و با سیم سخت هشدارهای شفاهی مانند "هشدار! مونوکسید کربن شناسایی شد!" یا "هشدار! آتش شناسایی شد!". واحدهای ترکیبی هر دو اخطار را به سرعت در صورت فشار دادن دکمه های تست آنها گزارش می کنند.

پس از شناسایی محل و نوع ردیاب ها در خانه خود، تاریخ تعویض آنها را بررسی کنید. اطلاعات لازم برای انجام این کار را در پشت آنها پیدا خواهید کرد. اطمینان از اینکه مدل‌های باطری‌دار همیشه باتری‌های تازه و کاربردی دارند، ضروری است. همچنین مهم است که از اشتباه بسیار رایج این فرض که واحدهای سیمی سخت به منبع تغذیه خانه شما متصل هستند، اجتناب کنید. در بسیاری از خانه‌های قدیمی‌تر، از واحدهای باتری‌دار برای جایگزینی مدل‌های با سیم سخت که عمرشان به پایان رسیده است استفاده می‌شود و مستقیماً روی پایه‌های اولیه یا جعبه‌های سیم سخت نصب می‌شوند.

ارسال درخواست